Geriffermeerden



Pattietoeren betrappe ik me d’r op da’k niet hielemaole vri’j bin van veuroordielen en omdat et kwaod himzels straft, bin ‘k daor wel es allemachtig mit de mist in gaon. Zo hebbe ik ooit es een protte wille had over een “domme” opmarking, maekt deur een man waor a’k gien hoge pette van op hadde. Wat laeter kwam d’r liekewel iene naor mi’j toe, die mi’j fienegies in et oor fluusterde da’k in et vervolg toch wat minder uutbundig reageren mos. De man hadde wel degelik geliek had. Ik durve rustig te bekennen da’k me doe diepe schaemd hebbe. Gelokkig bin ‘k deur de jaoren henne hiel wat veuroordielen kwietraekt. Bi’jgelieks et veuroordiel dat ondernemers alliend mar daenken vanuut de centen en totaol gien oge hebben veur de arbeiders bin ‘k al jaoren kwiet. Mar d’r bin ok veuroordielen die hadnekkig binnen. Die over de Fienen bi’jgelieks: ie moe’n ze altied in de gaten holen en as d’r wat gebeurt is dat al vlogge een fiene rotstreek. Ja lessendaegs vun ik zels de volgende omschrieving veur een Fiene: “Zalvend belerend, met alleenrecht op vaststelling van normen en waarden. Sympathiek voor de buitenwacht, mar ondertussen met weinig consideratie voor anderen.” Ik bin bliekber niet de ienige die wel es twiefelt an de oprechthied van iene die an de karke is. En toeval of niet, mar lessendaegs trof ik een Fries, die him wel slim dudelik uutleut over de macht van de Fienen. Et gesprek gong letterlik as volgt: “Ik heure jow ok nooit meer op ‘e radio.” “Dat klopt, ze hadden me daor niet meer neudig.” “Now daor snappe ik niks van want ik vun et altied hatstikke mooi.” “Et is gebeurd mit et Stellingwarfs bi’j de Omrop. De Schrieversronte het nog wel een lelke brief stuurd, mar dat het niks hulpen. We bin gewoon niet belangriek genog.” “Spietig. Weej’ trouwens wel dat et daor allemaole geriffermeerden binnen die et daor veur et zeggen hebben?” Ik schudde van nee. “Now, die speulen mekeer altied de balle toe en ja dan weej’ et wel hen.” Hi’j knikte mi’j bemoedigend toe. En eerlik waor, ik kon d’r niet an ontkommen, mar even, ja hiel even docht ik: Et zal toch niet waor wezen........

Terug